Blog. Comfortzone... en er buiten -

Een comfortzone is een psychologisch concept, dat aangeeft met welke activiteiten je zonder stress je werk doet. Het beeld erbij is vaak een rond doel waar het midden de kern is, die deze zone aangeeft. Rond die zone zit een extra schil die sommigen aanduiden als een optimale performance zone. Dat is net buiten je comfortzone, en het idee is dat door net iets meer risico te nemen, je alertheid toeneemt waardoor je een optimaal resultaat kan bereiken. Weer buiten deze tweede schil zit de gevarenzone. Je bent dan niet langer in controle over de zaken die er gebeuren.

Maar nu concreet, waar ligt nu precies je comfortzone? Die is natuurlijk voor iedereen verschillend. En om hier juist meer zicht op te krijgen, is het denkmodel handig. Daarin staan de vier kernrollen, die elke professional of ondernemer aanwendt, maar in verschillende intensiteit.

Om die rollen inzichtelijk te maken, is het handig om naar de situatie van een fondsbeheerder te kijken. Fictief en veralgemeniseerd. Het gaat om het idee, niet om het exacte resultaat. Dat is sowieso lastig omdat elke fondsbeheerder anders met productieve rollen omgaat. Naamgeving verandert, organisatievoorkeuren verschillen, en dergelijke.

Picture

De hier getoonde rollen geven een beeld van de partijen die betrokken zijn bij het professionele beleggingsproces. Iedere rol voegt iets unieks toe aan het geheel. De manager in deze business is vaak ook een inhoudelijke bestuurder, meer dan bij andere organisatie onderdelen, waar de manager meer een procesleider is.

Niet elke rol zit in het feitelijke team, maar kan een deel rol zijn, in de organisatie als geheel. Wat een bedrijf in principe doet, is het risico spreiden. Wanneer alle rollen generiek zouden zijn: Belegger 1, tot Belegger 6, dan zou het onmogelijk zijn om het doel concreet te maken en het resultaat te sturen.

In deze constellatie zien we wat het team moet bereiken: de toekomstige ontwikkelingen moeten bij gehouden worden, de kennis van de sector waarin belegd wordt moet bekend zijn, een concrete waardering van een bedrijf moet na te vragen zijn, iemand houdt het overall risico in de gaten en de manager luistert naar iedere individuele bijdrage een neemt een beslissing afhankelijk van de marktomstandigheden.

Waar zit nu het risico en de comfortzone?

Die zit voor beide - het team of de organisatie als voor de individuele prof - in de productieve uitvoering. Een analist bijvoorbeeld doet veel onderzoek. Zijn of haar risicoprofiel is laag. De trendwatcher heeft een hoger risicoprofiel, omdat deze trends ziet in de toekomst die EN steeds veranderen en moeilijk te verifiëren zijn.

Het is dan ook de rol van de manager die aan moet geven hoeveel gewicht hij of zij aan al die rollen in het team wil geven. Krijgt de trendwatcher meer aandacht, of meer de risk manager die waarschuwt, of de trader die de timing niet goed vindt of de deal te duur.

het team van de fondsmanager is nu niets anders dan de persoon van de particuliere, zelfstandige of ondernemende belegger. Ook deze heeft meerdere petten op, en elke pet moet zoveel aandacht krijgen in het gehele beleggingsproces.

De ene belegger geeft meer belang aan extra analyse, de ander wil meedoen met de marktontwikkeling waar FAANG-aandelen succesvol blijken. Moeten wij dat ook niet doen, vraagt de trendwatcher, of sector-expert aan de fondsmanager? Moet ik zelf niet meedoen aan deze hype, vraagt de individuele belegger zich af.

Alles heeft dus te maken met je eigen risicohouding. En daarin spelen vier productieve factoren een rol. En elke rol brengt een eigen stijlkenmerk met zich mee. Met dat als geheel krijg je zicht op je totale risicohouding. Wanneer je die weet is de volgende vraag. hoever moet ik hier nu buiten treden? Ga ik spijt krijgen van mijn wens om alsnog mee te gaan met de markt die nu buitengewoon veel belang lijkt te hechten aan nieuwe technologie. Daar zit blijkbaar de toekomst en de winst voor beleggers.

Picture